Inne własności dostępne w metodach interfejsu¶

Każda metoda kompilowana jest w klasie właściwej obiektowi biznesowemu, do którego metoda należy. Nazwa obiektu stanowi jednocześnie nazwę klasy, a nazwa projektu - przestrzeń nazw. Klasa obiektu dziedziczy po klasie CustomObject, a dla obiektów typu workflow - po klasie WorkflowObject. W każdej metodzie można się odwoływać do następujących elementów klasy:

pól własnego obiektu biznesowego (wg symbolu tego pola). W polach tych prezentowane są wartości z bieżącego rekordu danych, domyślnie przekształcane do typu string. Odwołując się do pola można postawić kropkę i wywołać jedną z metod konwertujących wartość do innego typu. Jeśli chcesz operować na danych innych rekordów niż bieżący, przeczytaj rozdział Operowanie na danych.
parametrów własnego obiektu biznesowego - j.w.;
innych metod interfejsowych zdefiniowanych przez programistę w tym samym obiekcie biznesowym;
atrybutu Logic - pozwalającego na dostęp do niestatycznych metod logiki biznesowej tego samego obiektu biznesowego;
atrybutu SessionInfo - przechowującego atrybuty bieżącej sesji zalogowanego użytkownika;
atrybutu ParentObject - wskazującego obiekt biznesowy, który był inicjatorem wywołania bieżącego okna. Dla okien zagnieżdżonych w innym oknie, ParentObject wskazuje zawsze najbardziej zewnętrzne okno w hierarchii zagnieżdżenia;
atrybutu SelectedRows - zawierającego listę zaznaczonych rekordów w tym obiekcie biznesowym. Elementem listy jest kolekcja pól klucza głównego;
atrybutu Result - dla okien wywołanych jako słowniki umożliwia przekazanie wyniku do obiektu wywołującego słownik.

Definując ciało metody można na dole ekranu zaznaczyć chceckboxy rozszerzające zakres dostępnych bibliotek .net do wykorzystania w metodach. Można korzystać z następujących statycznych klas rozszerzających:

GUI - zawiera zestaw wewnętrznych metod udostępniających funkcje interfejsowe technologii Neos
DEBUG - zawiera metody umożliwiające generowanie komunikatów technicznych